هـيـچ بـرهـانـى بـر نـفـى مـاوراء طـبـيـعـت نـمـى تـوان اقـامه كرد خصوصا بر اساس معرفت شناسى ماترياليستى كه بر اصالت حس و تجربه استوار است . زيرا روشن است كه هيچ تجربه حسى نمى تواند در ماوراء قلمرو خودش كه ماده وماديات مى باشد , سـخـنـى بـگـويـد و چيزى را نفى يا اثبات كند و حداكثر چيزى كه براساس منطق حس گرائى مـى تـوان اظـهار داشت اين است كه بر طبق آن نمى توان وجود ماوراءطبيعت را اثبات كرد , پس دسـت كم بايد احتمال وجود آن را بپذيرند , زيرا باصطلاح معروف عدم الوجدان لا يدل على عدم الـوجـود و انـسان بسيارى از امور غير مادى را كه داراى ويژگيهاى ماده و خواص ماده نيستند از جـمله خود روح , و حالات روحى خودرا , با علم حضورى درك مى كند و نيز براهين عقلى زيادى بر وجود امور مجرد اقامه شده كه در كتب فلسفى مضبوط است ( آموزش فلسفه , ج 2 درس 49 و 44 ) و از بـهـتـرين شواهد بر وجود روح مجرد , روياهاى صادقانه و بسيارى از كارهاى مرتاضان و نـيـزمـعجزات انبياء است ( نقدى فشرده بر اصول ماركسيسم , درس 2 ) و بهرحال براهينى كه بر وجود خداى متعال و جسمانى نبود او اقامه شده براى ابطال اينكه هستى مساوى با ماده و ماديات اس كافى است . |
